جلال الدين اكبر عرش آشيانه « 1 » « كه جايش بر اريكهء خداوند است » ( 1542 - 1605 ) به اكبر كه براى خيليها بزرگ‌ترين فرمانرواى شبه قارهء هند است و گاه با آسوكا ، امپراتور بودايى ، مقايسه مىشود ، زيادتر از هر خان مغول ديگر كتاب تقديم شده است . ولى مسلمانان متعصب به او به چشم كافر مىنگرند . از صورت او تصوير بسيار است و ما با چهرهء او كه استخوان گونهء برجستهء شاخص تركى و چشمانى تقريبا باريك را در معرض ديد قرار مىدهد ، مأنوس هستيم . البته توصيفى از وضع ظاهرى او به وسيلهء جهانگير پسرش ، نيز وجود دارد : متوسط القامت ؛ ولى متمايل به بلند ؛ گندم‌گون ؛ چشمان و ابروانش مشكى بودند و پوستش بيشتر تيره بود تا روشن ، او شير اندام با سينه‌اى ستبر و بازوان و دستهايى بلند بود . در سمت چپ بينىاش خالى گوشتى به بزرگى نخود داشت كه بسيار خوشايند بود . سيماشناسان اين خال را نشانهء جاه و مقام و اقبالى بسيار بلند تلقى مىكنند . صداى رساى او بسيار پرطنين و در صحبت و توضيح پرمايه بود . ( 1 ) اكبر چهارده ساله مالك قطعهء كوچكى از هند شد كه پدرش براى او به جاگذاشته بود ، ورزشكار و

--> ( 1 ) . arshashiyani .